आठवणीचे मेघ

आठवणीचे मेघ

सखे घातलसं कोडं तू मला
आठवणीचे मेघ काळे की गोरे?
आणि तसे कां?

अगं आठवणीचे मेघ ना
नसतात गोरे अन् काळे
ते असतात फ़क्त बरसणारे
सखे फ़क्त बरसणारे ....

धो धो बरसणारे अन्
नुसतं चिंब चिंब करणारे

धो धो बरसतात ते
अन् ..अन् ..त्यात
चिंब चिंब करून जातात


सखे आता तूच सांग गं
अश्या बरसणारया मेघांचा
रंग बघत बसु मी की ....
त्यात चिंब चिंब भिजू गं?

सखे आता तूच सांग मला

रंग असेना का कुठलाही
काय करायचं आहे गं आपल्याला?
चिंब भिजायचं अन् ...अन्...
मनमुराद आनंद लुटायाचा

कि, कुठला आहे रंग
शोधत बसायचं आणि
हां ही क्षण घालवून बसायचा ?

अणि हो तू विचारलसं
म्हणून .....
भान आलं न तेव्हा
रंग बघायाला गेलो तर
तर तो पर्यंत ना सखे
ते मेघ विरून गेले होते गं
विरून गेले होते ....

सुनील जोशी
२५/१०/२००९

काही अजुन चारोळ्या

10.
रक्ताळ लेल्या जखमा
आज त्यांचाच जमाना आहे
चिरंतन जखमी अश्वथाम्याचाच
आज गड्या बोलबाला आहे

11.

लोकशाही लोकशाही ...
झाली आता ठोकशाही
ज्याचा हाती काठी मोठी
तोच येथे राज्य करी

12.
पोरगं किती ही मोठी झालं
तरी ते पोरचं असते
बापा पेक्षा शहान झालं
तरी त्यान बापाला शिकवायचं नसतं

13.
माय मराठी आशीष दे
आम्हा सेवेचे वरदान दे
करू सेवा तुझी मनोभावे
हाताला ह्या यश अन् सामर्थ्य दे

14.
मन जाणलस माझं
अस वाटलं जेव्हा
फुलून आला होता
गुलमोहोर दारिचा तेव्हा

15.
गुलमोहोर तर फुलला होता
पण तुझं जाणुन घेणे होते बेगडी
त्या गुलमोहोराला कळालं जेव्हा
तो पण तोंड लपवाया लागला तेव्हा

16.
एकटा मी सक्षम आहे
कुठेही लढायला न् काही ही पेलायाला
गांडूलांच्या साथी पेक्षा
एकटाच मी तसा बरा....

17.
एकांतवास काय असतो
हे लिहून समजू शकत नाही
अनुभवून झाल्यावर ना
सांगायची पण हिम्मत होत नाही

नाही म्हणजे नाही ...
जन्माला तो आला
रडतच पैदा झाला
आईने वटारले डोळे
अन् म्हणाली नाही
नाही म्हणजे नाही

सगळे होते हसत
तू पण हसत राही
आता रडलास ते रडलास
आता रडायाचे नाही
नाही म्हणजे नाही

लहान बाळ तो पण
धाक किती बाई
भूक लागली कळवळुन
तरी रडायचा नाही
नाही म्हणजे नाही

अत्यंत शिस्तीत
आईच्या कड़क
लहानाचा मोठा
तो होत जाई
सगळे कसे आखीव
बदल मुळी नाही
नाही म्हणजे नाही

आई सांगेल ते प्रमाण
त्याच्या बाहेर दुनिया नाही ...
दोस्त मित्र चिडवित
मामा'स बॉय म्हणत
हरकत नाही ...
पण आईने सांगितले ना
नाही ....
नाही म्हणजे नाही ...

कधी तरी वाटायचं
बर्फाचा गोला खावा ...
पानीपूरी खावी ...
पण आईने सांगितले
तब्येत ख़राब होई
म्हणून खायचे नाही ..
नाही म्हणजे नाही ...

अजुन मोठा झाला ..
कॉलेज ला आला
घरचा जरा रईस ...
मित्र झाले गोळा
आई ने सांगितले ..
ह्याचाशी कर मैत्री
अन् त्यांच्याशी नाही ....
नाही म्हणजे नाही ..

प्रेम पण त्याने केले
आईने सेलेक्ट केलेल्या मुलीवर,
जीचे त्याच्यावर प्रेम होते
ती आईला चालत नव्हती
आईने सांगितले ही चालेल
ती नाही
नाही म्हणजे नाही ...

यथा वेळी संसार ही थाटला
बायको पण आली ....
तिच्या बरोबर सिनेमा ला जाऊ का
आईला विचारी
आई म्हणाली नाही
नाही म्हणजे नाही ...

काय गं तू आई
माझा गं अगदी
कसा बोन्साय केलास ...
एक पण निर्णय
मला कसा घेता येतच नाही?
नाही म्हणजे नाही ...

खरच गं अगदी नाही
नाही म्हणजे नाही ...

सुनील जोशी
१८/०६/२००९

कल्पांत ...... होणारच नाही....

मी ठरवल आहे की
मी वाट बघणार आहे
कल्पांत होणार नाही
कारण तू येणार नाही

मी ठरवल आहे की
तू येणार नाहीस
कारण ....
मला जगाची काळजी आहे
एकट्या माझीच नाही

कल्पांत झाला तर ...
तर मी राहणार नाही
तुही राहणार नाहीसच

तुझ्या येण्याने जर
असेल होणार कल्पान्त
तर ...
तर मी तुझी वाट बघणार नाही

आणि म्हणून मी ठरवून टाकलय
की आता कल्पांत होणारच नाही ....

सुनील जोशी
१/१०/२००९

ब्राह्म मुहूर्त ...

अवसेची रात...
किर्र आवाज...
अन् भयाणता वाढवणारा
कूट्ट अंधार

दुरवर मिणमिणता दिवा
झोपडीत दाट्लाय धुर
धुरात खोकत.. भाकरी थापत
बसलेली ती... पाठमोरी..

त्याची एंट्री ...भेलकांडत....
एका लाथेत भाकरीचं टोपलं...
आकाशाला गवसणी घालायला निघालयं

एक अर्वाच्य शिवी हासडत ....
दूसरी लात तिच्या पेकाटात
रात किड्यानच्या किर्र आवाजाला
चिरत जाणारी एक आर्त किंकाळी

आदळ आपट ... झटापट...
एक नीरव शांतता ....

फटफटतयं ....
तयारी एका महाप्रयाणाची ....
सरत्या अवसेच्या ब्राह्म मुहुर्तावर ...

सुनील जोशी
०२/१०/२००९

त्या जंगलात ....

त्या जंगलात ....
भर दुपारी
नीरव शांतता
मैलभरावरच्या नदीच्या
लाटान्चा सुस्पष्ट खळखळाट

त्या जंगलात ...
भर दुपारी .. अंधार गुप्प
तळपत्या वैशाखात
झेलुन वरच्या वर
केली किरण बंदी .........

त्या जंगलात ...
शोधासाठी मी अतार्क्यच्या
त्याच वेळी पावलान्वरून
एक सळ सळ
एक थंड स्पर्श ...
गोठवणारा .....

त्या जंगलात
कधी आणि केव्हाही
एकोपा ..सगळ्या सगळ्यान्चा
पण लागली आहे चाहुल
एका नष्टचर्याची ...
माणुस शिरलाय म्हणे जंगलात ....
त्या जंगलात

सुनील जोशी
२/१०/२००९

काही चारोळ्या ....

1.
मोगरा फुलतो
सुगंध दरवळतो
आठवणी जागवतो
तुझ्या नि माझ्या ....

2.
आठवणी तुझ्या नि माझ्या
आपल्या पहिल्या प्रितीच्या
साक्षीला अन् होता तो
गंध धुंद मोगरा .........

3.
गंध वेडी तू
अन् मी बेधुंध...
फुलली प्रीत अशी
साक्षीला मोगरा ....

4.
मोगर्याने अन् काय केले?
तुला सजवले, मला फसवले
इश्कात जाहलो वेडे असे की
तू न् मी वेगळे ना उरलो ....

5.
इश्काची किमया अशी की
वेडावुनी पुरती ती गेली
सांज सकाळ ना कळाली
क्षणा क्षणात फ़क्त तीच उरली

6.
तीच उरली असे वाटले
वाटुनी असे ही गेले ....
नसती जर का ती तरी
मग काय असते जाहले ?

7.
काय हो होणार आहे
प्राक्तना पलिकडे ...
परी विचार मी करू कशाला
हेच झाले जे सुप्राक्तन माझे

8.
प्राक्तन ..ते ही असे का?
सुप्राक्तन अन् कुप्राक्तन असे
पण मी कशाला करू चिंता
नको नको त्या प्राक्तनाची?

9.
चिंता ... चिंता अन् चिता
भेद फ़क्त अनुस्वाराचा
जाळती दोन्ही परी
एक सजीवा अन् एक निर्जीवा ...
( मूळ संस्कृत सुभाषित आहे )

सुनील जोशी
३/१०/२००९