मी एक स्त्री

मी स्त्री... एक स्त्री ....
असते कधी माया ..कधी ममता
कधी दुर्गा अन् कधी रणचंडी
कधी मी राधा अन् मीरा ही ...
मीच कुंती अन् मीच द्रौपदी

........
द्रौपदी ...
पाच नवर्यांची पांचाली ....
कुंती मातेची सुन ...
माता कुंती ....
भौतिकार्थाने पत्नी
एका अशक्त राजाची
अन्... नियोग योगे...
जाहली मार्गदर्शीका माझी

....
प्रेम माझे सव्यसाची
परी संसार प्राक्तनी पाचांशी...
मनोमनी जरी वरिला एक
शरीराचे ह्या धनी अनेक
कौरवा वाटे.....
आपुलाही का न वाटा???
मी अबला
परी माझी लाज त्या सारथ्याला...

........
आज ही जगते आहे मी ...
अगदी तुमच्या आजुबाजुला
होउनी कधी राधा ..कधी मीरा
अन् बरेचदा भूमिकेत त्या द्रौपदीच्याही ...
करीत धावा .... त्या एका ..
त्या एकाच परमात्म्याचा...


सुनील जोशी
११/०७/०९

कृष्ण माझा कृष्ण तुमचा

कान्हा सकल विश्वाचा
माखनचोर नंदलाल यशोदेचा
चित चोर कान्हा तो गौळणीचा
खेळुनी लीला अगाध गोकुलिला
जहाला कृष्ण आम्हा सगळ्यानचा

कृष्ण मीरेचा , कृष्ण राधेचा
कृष्ण सखा तो द्रौपदीचा ...
भक्तिकारणे कृष्णरुपी लीन मीरा
प्रेमकारणे कान्ह्याची जाहली राधा
धावा करीता लज्जा रक्षण्या
धावत येई कृष्ण सखा पांचालिचा

कृष्ण मित्र सुदाम्याचा....
सखा गोकुळी गोपजनांचा
आवडी करे पाहुणचार पोह्यांचा
अन् गोपालकाला त्या यमुना तिराला
मैत्री करता भेद ना उरला
गोप ..सुदामा कृष्णची झाला

वाजवी रानी सुरेल पावा
कृष्ण सखा धेनु- वत्सांचा
सवंगडी घेउनी सोबतीला
दावी गोकुळी अगाध त्या लीला

कृष्णाची हे विविधा रुपे
मोहविती सतत मनाला
अन् आपसुक येती शब्द मुखी की
कृष्ण माझा कृष्ण तुमचा
कान्हा सकल विश्वाचा

सुनील जोशी
२४/०७/२००९

लाचार

दुनिया झोपलेली
पण वस्तीत हालचाल सुरु झालिये

पहाटेच्या पहिल्या पारी
झाकटीतच छिन्नी हातोडयाची खडखड
माणसं राकट ..बाया धडधाकट ....
तान्हुलं झोळीत ..निवांत निपचित

सूर्य चढ़तोय वर वर ..हळुवार ....
काळ्याकभिन्न देहातुन घामाच्या धारा...
अंगावरचं चिरगुट ओलंगच्च ...
आणि ...
स्त्रीत्वाचं लक्षण झाकणार वासन
सतरा ठीकाणी फाटलेलं ....

तान्हुल्याची हालचाल ...
किनरया आवाजातली किरकिर ...
आणि मग वाढत जाणार केकटण ...

दोन शिव्या अर्वाच्य... हासडत ...
तन्हुल्याला घेते उरावर...
नसलेल्या पदराखाली तान्हुलं ....

तान्हुलं ओढ़ते ... जीवाच्या आकांतानी...
लोचुन लोचुन... ओढून .... थकते

जाणारा पथिक ..हौशी...
हसून लोचट पणे बघतो ...
आणि आधीच थीगळ लावलेली चिरगुट
थोडसं अजुन वर सरकवून ...
ती पण लाचार पणे हात समोर पसरते ...
मिळाला रूपया तर तेवढाच खरा ...
मीठ मिर्ची च्या कामाला ....

आणि तिकडे तो राखणदार ....
तिच्या कुंकवाचा धनी
एक पौव्वा लावून ...
निपचित पडलाय ...
अगदी सातवे आसमान पर ....

सुनील जोशी
०१/०७/२००९

मी खरं सांगू काय...

मी खरं सांगू काय...

आजकाल ना काही करावसं वाटच नाही
खोटं जगायचा येतो कंटाळा
आणि खरं जगण्याची हिम्मतच नाही
जगतोय कसा ते कळतच नाही

दिवसा मागुन दिवस उगवत जाई
गेल्या दिवसाचा काही हिशोब नाही
अन् येत्या दिवसाचा काही विचार पण नाही
काय सुरु आहे काही कळतच नाही

खर सांगू काय ... काही होतच नाही
हरी काही मला खाटल्यावर देतच नाही
अन् मर मर काम करायची सवयच नाही
कसं होईल माझे काही कळतच नाही ...

असं आहे सुरु ...
आणी राहिलं पण असच
नक्की काही नाही ...

खरं सांगू का ...
काय होतयं ना ते काही कळतच नाही
कळतच नाही


सुनील जोशी
१७/०८/२००९

वर्षाव कृपेचा .....

कडाडती वीजा त्या लखलखत
अन् होई गडगडाट प्रलयंकारी
धो धो कोसळती पावसाच्या सरी
अन् कोपे माय यमुना ती अघोरी

सावरण्या अन् सुधारण्या ह्या जगताला
अवतरे जगी ह्या .... हां जगन्नाथ ....
होवुनी आठवा .. उदरी माता देवकीच्या....
नक्षत्र रोहिणी अन् वद्य अष्टमी श्रावण...
घेई अवतार मर्त्य लोकी .. तारण्या... ह्या मातेला
तारुनी सुजन अन् निर्दालुनी खल ...
होतसे त्राता ह्या जगताचा ... देवकीचा आठवा ...

ये रे ये कान्हा परतून तू ये रे ...
परत आज अवतार तू घे रे ...
तारण्या आज ह्या मातेला ..
तुझ्याच त्या यमुनेला...

दिसती आज सर्वत्र रे
अवतार ते कंस चाणूरांचे
भरल्या सभेत ते करिती ते
विटम्बना भारत मातेची
नव कौरव हे कसे रे ....

ये परत तू अन् चालव
चक्र सुदर्शन तू रे
वाचव रे वाचव लाज आज
न पेक्षा काय रे करू आज अपेक्षा रे
कृष्णा खरच रे खरच ये तू जन्मा
अन् सोडव रे सोडव आज ह्या मातेला
जाचातुनी ह्या ...
अन् कर वर्षाव तुझ्या कृपेचा .....


सुनील जोशी
१३/०८/२००९

बरेच दिवस झालेत ....

बरेच दिवस झालेत ....
पाउस असा पडलाच नाही

अशी मस्त् बरसणारी तू ....
तुला पण प्रदुषणाची बाधा झाली की काय ?

आठवत असतीलच की तुला
ते दिवस ..तुझे माझे ..चांदण्यातले
हातात हात गुम्फुन नदी किनारी फिरण्याचे ...
आणी अगदी सहज गत्या
माझ्यात सामावून जाण्याचे

कसलं प्रदुषण झालय कळत नाही
पण खरच .....

बरेच दिवस झालेत ....
पाउस असा पडलाच नाही


सुनील जोशी
१०/०८/२००९

राधेचं स्वप्न....

राधेचं स्वप्न
स्वप्नात गोकुळ
गोकुळी आनंद
नंदाघरी आलाय
गोकुलीचा छंद ....

राधेचं स्वप्न
स्वप्नात सुर
सुर वेणूचे
राधा दंग
आनंद ..

राधेचं स्वप्न
स्वप्नात मोर
मोर बसलाय शिरी
फुलवून पिसारा
पिसारयात गोपी
ठाण मांडून बसल्या
डोई वर कन्हैय्याच्या

राधेचं स्वप्न
स्वप्नात श्वास
आणि निश्वास
श्वासा निश्वासा गणिक
बासरीचे सुर
राधाच बासरी
बासरी अधरावर
राधा कान्ह्याच्या....

राधेचं स्वप्न
स्वप्नात एकरूप
सगुण साकारात
कृष्णाच्या श्वासात
बासरीचे सुर ...
ऐकू येतय....
राधे गोविन्द ..
राधे गोविन्द

सुनील जोशी
१०/०८/२००९

बरस रे घना

एकली मी एकली मी एकली रे एकली
घनव्याकुळ घनव्याकुळ मी युगायुगांची
बरस असा रे बरस असा घना तू घनघोर
तृप्त करुन रे टाक आज धरतीचे तन अन् मन

युगाविरहीणी मी रे कधीची
त्या युगी होते राधा
या युगी झाले मीरा
तृप्त अतृप्त हा खेळ चालला
माझ्या ह्या प्राक्तना....

तू येशी अरे कधी अन् करिसी
शिडकावा मायेचा ...
त्या शिरव्याने वाढे हुरहुर
अन् पुन्हा नव्या वेदना ....

ही हुरहुर करून टाक रे अशी तू शांत

बरस असा रे बरस असा घना तू घनघोर
तृप्त करुन रे टाक आज धरतीचे तन अन् मन

सुनील जोशी
०७/०७/२००९

बोलली अबोली ....

बोलली अबोली ग
बोलली अबोली

काय होते पोटात
आज आले ओठात
असा होता निर्धार
नाही काही बोलणार
परी होता अनिवार
बोलली अबोली ....

बोलता परी तिला
समजुनी गेले
आपले आहे
काहीतरी चुकले....
सारे पाणी गेले
पालथ्या घड्यावरी
तरी करुनी निर्धार
बोलली अबोली
ग बोलली अबोली

अबोलीचे बोल
लागले जिव्हारी
परी नव्हते तिला
त्याचे ग काही
तिच्या त्या जखमा
वहाती भळाभळा
त्यांची न होई
जाण कुणा...
बोलली अबोली
ग बोलली अबोली


सुनील जोशी
२८/०४/२००९

आस

आस एक अंतरी
व्हावे तुझी बासरी
होउनी तव बासरी
विराजावे अधरावरी....

अंतरीची ती आस
व्हावे तव निश्वास
अन् त्या निश्वासा सवे
सुर बासरीचे मी व्हावे

सुर उमटता बासरीतुनी
रमती प्राणी पक्षी रानीवनी
मंजुळ नाद घुमे सदनी
होई मी दंग स्वप्नरंजनी

स्वप्न रंजनी अन् मग मी
असते विराजीत तव अधरी
एक बासरी .. माझ्या कान्ह्याची
निश्वासा सवे तव उमलते मी


सुनील जोशी
१५/०७/२००९

किमया

प्रभात समयी सुर वेणूचे
घडे आक्रित अन् गोकुळी ते
दोहण्या बसती गौळणी त्या
समोर ना धेनु परी वृषभा त्या

सुर वेणूचे राना वना
विसरली धेनु वत्स पान्हा
मुरलीची तव किमया कान्हा
समयी रे त्या मध्यान्हा

सांज समयी तव वेणु नादे
कृष्णा रंगले अवघे गोकुळ ते
रमता गोकुळी भान ना उरे
व्याघ्र हरिणी ही सोबत घडे

रात्रीच्या त्या शांत समयी
मंदावत ज्योती त्या समई
सुर वेणूचे पङता कानी
राधा भासे ती कृष्ण सदनी

सुनील जोशी
२३/०८/२००९

तो गंध धुंद मोगरा ....

बेभान त्या क्षणांचा
मूक सोबती तो
श्वासागणिक बेधुंद करी
तो गंध धुंद मोगरा ....

प्रेमात सोबती तो
विरहातली व्यथा तो
जाता इथुनी तेव्हा साक्षीला
तो गंध धुंद मोगरा

केवळ उरले आठव
अन् विरहातले उसासे
त्या उसास्यातही जाणवे
तो गंध धुंद मोगरा

तुला मिळाले तुझे जे
अन् उरले प्राक्तन माझे
त्या प्राक्तनी ही उरला
तो गंध धुंद मोगरा

इष्काच्या मैफलीत
चढलो आज ही माडी
सजवितो मनगटाला
तो गंध धुंद मोगरा

तो गंध धुंद मोगरा ......

सुनील जोशी
२२/०८/२००९

ए आठवते तुला??

ए आठवते तुला??
ती संध्याकाळ ..चौपाटी वरची ..
तू आणी मी ... मी आणि तू ..
आपला नेहेमिचाच वाद ..
मग..... निशब्द संवाद ..
मी थोडीशी नर्वस ...
तू बराचसा कातावलेला...
कशी काढू हिची समजूत ..
कधी कळेल हिला ?...
अश्याच कसल्याश्या विवंचनेत ...
हसत खेळत घरातून निघालेलो आपण
आणि आता दोन तोंडं.. दोन दिशांना..
तितक्यात तुला दिसला तो मोगरावाला...
तुझं ते झपझप जाण..
पटकन मोगर्याचा गजरा आणण..
सहजपणे माझ्या केसात तो माळण ...
आणी अलगद डोळे मिटून ...
त्याचा गंध उरात भरून घेण ....
अवघ्या दीड मिनिटान्ची सर्कस ...
अन् मादक त्या सुगंधाने
बघ कशी किमया केली ...
संवाद झाला परत सुरु आपला ..
मुक्या मुक्याने ...


सुनील जोशी
२३/०८/२००९

मोगराच तो ....

मोगराच तो ....
त्याचा गंध दरवळणारच...
दरवळणारा गंध धुंदही करणारच ....
काय सुगंधी होते ते दिवस
त्या मोगरयाने नटलेली सुगंधी मी
अन् त्या सुगंधाने धुंद तू

रोज कामावरून येतांना
आठवणीने आणायाचास माझ्यासाठी गजरा
मला गंधीत करून स्वत धुंद व्ह्यायसाठी

मग उगवल्या त्या काळ रात्री ...
ते कठीण दिवस ..तो त्रास... ती परवड
दोन जीवांची जाताना मी...
परत आले एकटी ...
एकटीच तनाने अन् मनाने खचलेली ...
तू वरवर गंभीर ..पण आतून पार हललेला

माझ्या त्या पार हरवलेल्या रुपाला बघून
अस्वस्थपणे वावरणारा ...
त्या कठिण दिवसात मला संभालून घेत
माझ्या लाम्ब सड़क वेणिचा झालेली
उंदराची शेपटी बघून उसासे सोडणारा ....

त्या दिवशी अचानक तू गजरा घेउन आलास....
आणि लक्षात आल्या बरोबर
त्या गजरयाला खिशाताच चुरगळुन टाकलास ...
पण मोगराच तो ..बेईमान झालाच
गंध तोच ...पण धुंदी उतरवून गेला

आजकाल तू गजरा आणत ही नाहीस
मी सुगंधी होत ही नाही ...
आणी तू पण धुंद होत नाही
धुंद होत नाहीस.....


सुनील जोशी
१८/०८/२००९

....आठव ......

परस दारी बहरलाय मोगरयाचा ताटवा ...
गंध धुंद करून टाकतोय बघ कसा ...
आज काल त्याच्या प्राक्तनी बघ
फ़क्त देव घरातले देवच पूजण आलय...

आपलं नवं नवं लग्न झालं ...
सासुबाईन्नी कौतुकानं केला होता गजरा
ह्याच मोगरीच्या फुलांचा ...
आणी तू पण किती हौशीनं माळला होतास
माझ्या लांब सड़क वेणीत ...
आणी मग हरखून गेलेले मी ...
आणी त्या गंधाने धुंद झालेला तू ...

तुला आवडतं म्हणून ...
दिली आहुती एक दिवस मी
माझ्या त्या लांब सड़क केसांची
त्या आठवणी अन् भावना उरात कोंडून
जपून ठेवत उरी... वाहू दिल्यात आसवांसकट
तुला दिसू ना देता ...
बॉब कट केला फ़क्त तुला आवडतो म्हणून ...
घरी आले बॉब करून .. आतून रडतच ...
अन् कित्त्ती बोलणी खाल्लीत...फ़क्त तुझ्यासाठी

आज फिरून इतक्या वर्षांनी
आज ...तो मोगरा बेईमान झाला
देवघरातल्या देवांना पुरून उरला
त्याचा तोच गंध ... करतोय धुंद ...
त्या व्याकुळ आठवणी ...
सहन करते मी फ़क्त तुझ्याच साठी रे
फ़क्त तुझ्याच साठी...


सुनील जोशी
१७/०८/२००९

उपरती

तू ना आता कसाही वागलास माझ्याशी
तरी मी तुझ्याशी चांगलच वागणार आहे ....

तू कसा छान वागायचास आधी ...
तो मोगरा सुगंधी आणून माळायचा
माझ्या त्या लांब सड़क केसांत ....

मीच करंटी होते रे ....
फैशन च्या नादात ... बॉय कट केला ...
अन् त्यानंतर तू किती भड़कलास ...
तुझ्या चेहेर्यावरचे उडालेले रंग
कोण गुदगुल्या झाल्या होत्या मला ...

दिवस धकत गेलेत ..वर्ष सरत गेलीत...
आता बाजारात गजरे दिसलेत ना ...
की मला तुझा म्लान चेहरा दीसतो
त्या चेहेर्यावरचा तो सात्विक संताप
आणी मग हळु हळु वाढत जाणारा तो तामसी क्रोध ...
कुठं कुठं कमी नाही पडले मी तुला चिथावण्यात ....

सगळा उंदरा मांजरा चा खेळ खेळत अन् खेळवत होते

आज एकदम उपरती झालीये ....
मी आता ठरवून टाकलय...की ...
तू ना आता कसाही वागलास माझ्याशी
तरी मी तुझ्याशी चांगलच वागणार आहे ....
जसं जमेल तसं तुझं मन जिंकायचा प्रयत्न करणार आहे ....

सुनील जोशी
१७/०८/२००९

काय चुकलय माझ?

मी बसलेय मान खाली घालून ...
माहीत नाही काय चुकलय माझ ...

मी ओळखत सुद्धा नव्हते
त्यांना आणी त्यांच्या त्या तसल्या स्पर्शाना...
पण कळत होत आणी नकोसे पण वाटत होत ...

शाळेत जाणारी मी एक अजाण अबोध ....
आता शाळा पण बंद झालिये...
मी तर काहीच केल नाहीये ... कसे सांगू?...

मैत्रीणीन्नी पण साथ सोडली आहे माझी
काल पर्यंत लाड करणार्या काकू पण
कश्या वेगळ्याच बघताहेत ....
आई सुद्धा रडत असते सतत ...

दुखते आहे मला आणी हिच्या डोळ्यात पाणी...
मी तर काहीच केल नाहीये ... कसे सांगू?...

मी म्हणाले तिला .. आई तू कशाला रडतेस?
मी सहन करेल ना हे दुखण.....
रडत रडतच आई बोलली .....बाळ...
दोन दिवसंच नाही ग ...जन्मभराच ग आहे ते दुखण.
बाबा सुद्धा उदास उदास आणी घर पण भासतय भकास .....

मला कळत नाहीये काय चुकलय माझ?
मी तर काहीच केल नाहीये ... कसे सांगू?...


सुनील जोशी
२८/०८/२००८

मी कान्हा विश्वाचा

मी कान्हा विश्वाचा

सखे तू राधा गोकुळीची
अन् मी कान्हा विश्वाचा

तुझ्या गोकुळ वाटा कठीण फार
क्रमिता क्रमिता दमलीस तू

मी विश्वरूपी विश्वाधार ....
विश्व भासे मज सरळ सोपे फार
मजला चिंता त्या विश्वाची
अन् तुझ्या आसवांच्या उत्सवात तू रममाण
माझी दृष्टी जाहली विश्वमयी
परी दिसलेत ना मला आसू तुझे?

तुझ्या त्या आसवांची शपथ सखे ...
मी....मी....... मी ..पुरता वाहून गेलोय
त्या आसवांच्या महापुरात ...
अन् सापडेनासा झालोय मलाच माझा..
तुझी शपथ राधे ....

मी कान्हा विश्वाचा


सुनील जोशी
२८/०७/२००८

अभंग क्र.३

संतांचा विट्ठल
भक्तांचा विट्ठल
चरा चरा माजी
विट्ठल विट्ठल//1//

भक्तांच्या कारणे
युगे अट्ठावीस
उभा विटेवरी
विट्ठल विट्ठल//2//

सकल संतांचा
सावळा विट्ठल
परब्रह्म रूप
विट्ठल विट्ठल//3//

आषाढी कार्तिकी
वाळवंटी उभा
भक्तांच्या स्मरणे
विट्ठल विट्ठल//4//

वारीच्या निमित्ये
जमती भक्तगण
गर्जीती नामघोष
विट्ठल विट्ठल//5//

करविण्या भेट
आत्म्या परमात्म्या
आनंद निधान
विट्ठल विट्ठल//6//

सुनील जोशी
२३/०६/२००९

अभंग क्र. २

सावळे ते रूप
गोजिरे सगुण
उभे भीमेकाठी
भक्ताचिये भेटी

आषाढी कार्तिकी
भक्तांची ही दाटी
प्रेम आलिंगीती
चंद्रभागे तटी

चन्द्रभागे तिरी
करुनी रिंगण
वाळवंटी नाचे
वैष्णवांचा मेळा

पुंडलिका साठी
उभा जगजेठी
युगे अट्ठाविस
विटेवरी

विटेवरी विठू
वामांगी रखमा
शोभतसे द्वैत
पंढरिसी .....


सुनील जोशी
२३/०६/२००९

अभंग क्र. 1

ज्ञानेशाची ओवी
तुकयाचा अभंग
रंगी रंगे श्रीरंग
भक्त भजनी दंग

टाळ मृदुन्गाचा
वाळवंटी गजर
धरुनी ते रिंगण
नाचती वारकरी

वाळवंटी होय
वैष्णवांचा मेळा
गोरा अन् काळा
भेद नाही

चंद्रभागा तीरी
जयघोष करिती
उभा तो विटेवरी
जगजेठी ....


सुनील जोशी
२३/०६/२००९