काय सांगू बाप्पा!!!

हप्ता हप्ता कामासाठी
दौर्यावर थे जातेत...
आन घरी आले का
त्या क्यामप्युटर वर
जावुन बसतेत
घरात कोनी हाय
ह्याची सुध त्याहिले नसते
काय सांगू बाप्पा
हें असे काहुनच वागतेत?

मया मंतो चला
बिग बजाराले जावू
जरासक उलिसक
भटकून बी येवू
तर मन्ते कसे
माही कंबर हाय दुकते ...
आन दोस्ताचा फोन येते
त रात भर उन्डाराले जाते
काय सांगू बाप्पा
हें असे काहुनच वागतेत??

गावभर च्या लोकांशी
फोनवर गुलू गुलू बोलतेत
दुनियादारी साठी लई
टाइम ह्यायिले रहायते
आन मी म्हनलं का
चाल मह्या भैनीकडे जावू
त बुवा वसकन माह्यावर
धावुनच येते .....
काय सांगू बाप्पा
हें असे काहुनच वागतेत???

सुनील जोशी
२७/०९/२००९

असी काउनच वागते??

काउन सन्यान बावा
हें असी काउनच वागते ..
माह्या मनात असते काई
त करतेच उलटंच हें बाई
समजत नाई असं काहुन
वागते ह्ये बाई ..??

फिल्ल्म्च्या हिरवाईन वानी
रहावं थीन असे मले वाटते
त आंगभर नव्वार नेसून
डोक्श्यावर पदर बी वढते
अस्सा घूँघट ओढून थे
माह्या सोबत गाव भर हिंडते
काय जिन बावा थे
माह्यासी असी काउनच वागते ..

आता मले पसंद हाय चटक मटक
त हें रांधते भेन्डकाची भाजी
आन बापुजिच्या म्होरं मले
जबर्दस्तींन खायाले बी लावते
पदराआड़ टोंड लपवून अधिक
खुसू खुसू बी हासते ....
काय जिन बावा थे
माह्यासी असी काउनच वागते ..??

मया म्हनलं चाल शिनिमाले जावू
त ऐन वक्ताले मह्या पचकाच करते
बुढा बुढी सांग मले मंदिरात नेते
मंदिरात नेते आन परवचन आइकवते
काय जिन बावा थे
माह्यासी असी काउनच वागते ..??

दिस जाते असा अन् रात मांग व्हते
बाजिवर पडल्या पडल्या मग घोराले लागते
दिवसा त दिवसा रातले बी पचकाच करते
काय जिन बावा थे
माह्यासी असी काउनच वागते ..?? असी काउनच वागते....???

सुनील जोशी
२७/०९/२००९

कातर वेळ.... कातर वेळ ....

अधरांची थर थर...
डोळ्यांची भाषा ....
सांगायचं आहे बरच काही ....
काही सुचतच नाही

कातर वेळ

तुझी माझी पहिली भेट
अशीच ती संध्याकाळ ...
हूर हूर वाटे जीवा

कातर वेळ

कशी होइल आपली भेट...
कसा असशील तू
कशी होईल Adjust मी
एक अनामीक भीती ...
प्रेमात पण भीती...???

कातर वेळ ....

घेतलस जवळ मला
आणी प्रेमाने स्पर्शिलस
हुरळुन गेले मी
पण मनात एक अनामीक डर...

कातर वेळ

घाबरलेले मी ...
अन् आश्वासक तू
तरी मनातल्या मनात
मीटलेले मी ...
बस ...

कातर वेळ.... कातर वेळ ....


सुनील जोशी
२४/०६/२००९

इसवी सन..... ३००९

वांद्रे वरळी सेतुच्या
ऊदघाटन सोहोळ्याचे हजारावे वर्ष ...

इथे म्हणे हजार वर्षांपूर्वी
एक सेतु बांधला होता
काही अवशेष दिसताहेत
ऊदघाटन पण केलं होतं......

अरे हट ...
काही ही सांगता ....
असा काही सेतुच नव्हता
आणी असे कुणी लोक पण .....

नाही इथे सेतुच होता ...
नव्हता नव्हता ...नव्हता...
इतिहासात आहे ...
इतिहास खोटा आहे ....
सेतु होता ...
सेतु नव्हता....
होता....
नव्हता...

ए गप...नव्हता... आणि आता आम्ही सत्तेत आहोत ...
आणि आम्हाला इकडे... असं असं असं..... करायचं आहे
मग सेतुची जागा सोडून करा ना ...
नाही इथेच करणार
करू देणार नाही
करणारं करणारं ..करणारंच ....
करू देणार नाही ... बघू कस काय करता ते...
करतोच बघा ...
आंदोलन करू ..दंगल होईल ...

अरे .....हजार वर्ष झालीत तरी ....
हम नाही सुधरेंगे ....


सुनील जोशी
०१/०७/०९

ती एक वस्ती ....

ती एक वस्ती गावकुसा बाहेरची ,
गावाच्या उकिरड्याची ,
गावाला नको असलेली घाण फेकण्याची...
होती आमचीही वस्ती ..( की घाण )....
त्याच घाणी मधे..

काहीतरी घडले ....

आमच नशीब बिघडल ....

एक दिवस मोट्ठे मोट्ठे बुलडोझर तिथे आले ..

ऐ गंदे लोगो... घाणेरडे कुठले ... घाणीत राहता...
निघा इथून... काय घाणीत राहता रे ...

चानी कळवळली.. तीचा म्हातारा करवादला..
बूलदोझर आमच्या झोपड्यातुन फिरू लागला ...

हळु हळू घाण साफ होवू लागली ..
वरतून वरूण राजाची ही कृपा झाली

चानीच्या डोळ्यांनाही धारा लागल्यात
ऐ चला बोम्बलू नका ....

आता सेठ येतील पळा... इकडे येऊ नका पुन्हा ...
भूमी पूजन आहे ५७३ व्या ले आउट च..

गाव कुसा बाहेरची घाण नामशेष होऊ लागली ....
कारण शहर वाढू लागल...
आणी घाणीला आपल्या कवेत घेउन ....
आमच शहर गाव कुसा बाहेरच्या वस्तीला गिळायला पुढे पुढे धावू लागल...


सुनिल जोशी

15/05/2008

सोहोळ्याचा मेळावा

सोहोळ्यान्च्या आठवणी
अन् आठवणींचे सोहोळे
गोत होते झाले गोळा
परी राहिलो मी एकटा

झरल्या हस्ताच्या धारा
लागली होती जणू झड़...
चिम्ब भिजलो त्या पावसात
परी राहिलो मी कोरडा ...

आलो होतो एकटा
जातानाही एकटा
स्वागताला अन् विदाईला
परी जहाला तो सोहोळा

जीव येई जन्मा
घेउनी तिकिट परतीचे
जाता येता परी होतसे
सोहोळ्याचा मेळावा

सुनील जोशी
१८/०९/२००९

एकदा तरी मला

एकदा तरी मला असं
जगुन बघायचय...
खळाळणार्या झर्यासारखं
वाहून जायचय

खळाळणार्या झर्याचं
पाणी नसते स्थीर
अगदी तसचं माझ्या
मनाला करायचय...

निर्झराचं पाणी
असते बाकि निर्मल
तसचं अगदी माझ्या
मनाला ठेवायाचयं

एकदा तरी मला
असं जगुन बघयाचयं

सुनील जोशी
१५/०९/२००९

माझ्या मेघश्यामा

राधा मी गोकुलीची...बावरी ...

रमले रे मी नीलाईत तुझ्या...

की त्या बासुरीच्या नादात ...

माझ्या मेघश्यामा ..रे माझ्या मेघश्यामा ....

विश्वी त्या विहरता विहरता ....

भासते रे की विसरलास तू मला ...

परी गूढ़ असे ते नाते अपुले

कसा रे विसरु शकशील मला...

मज भास् निरंतर होती ...

की होतसे मी स्वप्नी तव रममाण ...

कले ना मग मज स्वप्न काय अन सत्य काय? ...

काय रे किमया त्या तव नीलकांतीची

अन त्या मधुर स्वर्गीय सुरांची .....

कशी रमते मी रे...

अन जाते होउन एकरूप ...

नकळत मजला मी जाते विरघलुनी त्यात...

भान येता अणिक परती येते ....

मी माझ्या ...हो केवळ माझ्या त्या गोकुळात...

आणिक शोधत बसते रे मी ...

माझ्या हरवलेल्या मेघश्यामा .....

यमुनेच्या नीलडोही .....

नीलकांतिच्या केवळ माझ्या मेघश्यामा.....


सुनील जोशी
१८/०९/२००९

नाते......

काल रात्री मम स्वप्नी आला ...
साक्षात् परमात्मा ..

राधेच्या गोकुळीचा नंदलाला ....

होती राधाही सोबतीला ...

बघता गोकुळीच्या या अद्वैताला ....
मनी संतोष अपार झाला .....

मनाशी बांधून खुणगाठ ...
विचार केला करुया बोलते ह्या दोघांना ....

भगवंता तू जरी कान्हा विश्वाचा ,
तान्हा यशोदा माउलीचा ....सारथी त्या पार्थाचा......
परी ना कले मज पामरा कोण तू ह्या राधेचा....
कोण तू ह्या राधेचा ???....

गूढ़ हसुनी तो बंसीधर वदला.....

वत्सा ,अरे मलाही नाही रे कळले ,

कोण मी ह्या राधेचा....

कोण मी ह्या राधेचा???....

हृदयाशी रक्ताचे जे नाते ....

श्वासाचे जीवनाशी जे नाते...

लवणाचे जेवणाशी जे नाते ...

गोकुलीच्या राधेशी ते माझे नाते.....

मी वळलो स्वप्नातच राधेकडे..
प्रश्न विचारावा म्हणुन बघितले....
राधेचे ते सलज्ज डोळे....
किन्चितश्या पाणावलेल्या कडा....
शब्दही ना वदता ...
सांगुन गेले काय ते राधेचे कृष्णाशी नाते...
काय ते राधेचे ... श्रीकृष्णाशी नाते...

सुनील जोशी
१८/०९/२००९

अस्वस्थ वर्तमान ....

कोसळणारा तो पाउस
एक आनंद क्षण
एक लय एक ताल
अन् इकडे श्वासागणिक धाप
अस्वस्थता ........

वर्तमान एक सत्य
भूत भविष्य आभास
एकलेपणाचं भूत
तसलचं काहीसं भविष्य

विसरत चाललोय मी
जगण अन् अनुभवण वर्त्तमान

वसा घेतलाय
माणसं बनवण्याचा, घडवण्याचा...
वसा???.....

वसा निभावतान्ना....
त्रास देतात आठवणीभूतकाळाच्या ....
अन् निष्कारण सतावतात
चिंता भविष्याच्या

स्वताचाच भूतकाळ
भूत बनून मानगुटी बसतोय
आन त्यात विसरून चाललोय
जगण आजचही ....

कळतय मला माझं असं वागण
नासवतय माझा उद्याचा भूतकाळ
काय करू पण ...
समजतं, ..उमजत नाही

ह्यालाच म्हणतात ना ते..
अस्वस्थ वर्तमान ....
जगण्याची अपरिहार्यता ...
की.. की.. आणखीन काही ???

सुनील जोशी
१७/०९/२००९

देवाची चुक

त्या दिवशी मला देव दिसला ..
देवबाप्पा ... चक्क रडत बसलेला...
स्वतःच्याच गूढ़घ्यात मान खुपसून बसलेला
अन् चक्क हुंदके देत रडत बसलेला
मी एक साधा माणुस .. सर्व साधारण माणूस
आत्ता देवच रडतोय बघून... गेलो हबकुन ....
खुप विचार केला .. खरच खुप विचार केला
अन् मायेन बाप्पाच्या पाठीवरून हात फिरवला
अगदी लहानपणी आई फिरवायची ना
माझ्या पाठी वरून तस्सा .....
फिरताच तो मायेचा हात ..थांबलं एकदम रडण ....
आणि बघितलं वर बाप्पान ...
मी विचारलं... बाप्पा काय झालं?
काही त्रास होतोय का रे?
का रे देवा तुझ्या डोळ्यात पाणी? का रे?
गंभीर आवाजात बाप्पा बोलला त्वरीत ...
हें हें आसू आहेत ना ...
त्यात ना तुझे हे सगळ जग जाणार आहे वाहून...
मी हबकलोच ...एकदम थबकलो ...
अन् बोललो ...
का ? का रे बाप्पा असं रे का?
तर बोलला बाप्पा ...
अरे मीच ना केलाय निर्माण हें जग ...?
पण काय झालय ना
निर्माण करता करता एक चुक झालिये रे माझ्याकडून...
देवाची पण चुक... माझ्या चेहेर्यावर एकदम आनंद छटा...
बाप्पा बाप्पा ..म्हणजे देव पण चूका करतो तर ...
हो रे हो ..देव पण चूका करतो रे ... देव बाप्पा बोलला
अरे हें जग निर्माण करतांना माणुस बनवला ना ...
तीच रे तीच माझी सगळ्यात मोठी चुक
आता चुक तर झालेली आहे ना ..?
मग निस्तारावी पण लागेलच ना ....?
म्हणून ना मी रडत बसलोय बघ ..
माझ्या अश्रुंच्या महापुरात ना ...
हे सगळ जग धुवून काढेंन मी ...
आणि धुवून काढल्यावर ना हे जग
पुन्हा अशी चुक मी करणार नाही ...
त्या धुतलेल्या जगात ना मी ....
मी माणुस कधीच बनवणार नाही ...
माणूस कधीच घडवणार नाही ....
सुनील जोशी
११/०९/२००९