देवाची चुक

त्या दिवशी मला देव दिसला ..
देवबाप्पा ... चक्क रडत बसलेला...
स्वतःच्याच गूढ़घ्यात मान खुपसून बसलेला
अन् चक्क हुंदके देत रडत बसलेला
मी एक साधा माणुस .. सर्व साधारण माणूस
आत्ता देवच रडतोय बघून... गेलो हबकुन ....
खुप विचार केला .. खरच खुप विचार केला
अन् मायेन बाप्पाच्या पाठीवरून हात फिरवला
अगदी लहानपणी आई फिरवायची ना
माझ्या पाठी वरून तस्सा .....
फिरताच तो मायेचा हात ..थांबलं एकदम रडण ....
आणि बघितलं वर बाप्पान ...
मी विचारलं... बाप्पा काय झालं?
काही त्रास होतोय का रे?
का रे देवा तुझ्या डोळ्यात पाणी? का रे?
गंभीर आवाजात बाप्पा बोलला त्वरीत ...
हें हें आसू आहेत ना ...
त्यात ना तुझे हे सगळ जग जाणार आहे वाहून...
मी हबकलोच ...एकदम थबकलो ...
अन् बोललो ...
का ? का रे बाप्पा असं रे का?
तर बोलला बाप्पा ...
अरे मीच ना केलाय निर्माण हें जग ...?
पण काय झालय ना
निर्माण करता करता एक चुक झालिये रे माझ्याकडून...
देवाची पण चुक... माझ्या चेहेर्यावर एकदम आनंद छटा...
बाप्पा बाप्पा ..म्हणजे देव पण चूका करतो तर ...
हो रे हो ..देव पण चूका करतो रे ... देव बाप्पा बोलला
अरे हें जग निर्माण करतांना माणुस बनवला ना ...
तीच रे तीच माझी सगळ्यात मोठी चुक
आता चुक तर झालेली आहे ना ..?
मग निस्तारावी पण लागेलच ना ....?
म्हणून ना मी रडत बसलोय बघ ..
माझ्या अश्रुंच्या महापुरात ना ...
हे सगळ जग धुवून काढेंन मी ...
आणि धुवून काढल्यावर ना हे जग
पुन्हा अशी चुक मी करणार नाही ...
त्या धुतलेल्या जगात ना मी ....
मी माणुस कधीच बनवणार नाही ...
माणूस कधीच घडवणार नाही ....
सुनील जोशी
११/०९/२००९