Monday, December 14, 2009

नकोस सांगू ...सत्य तू दर्पणा


असं म्हणतात ....
दर्पण झूट ना बोले....

आज त्याच दर्पणी
होते न्याहाळीत स्वतःला
अन् दाखवित होता तो ही
एक सत्य... माझी मीच मला

खुलवित होता गुज मनीचे
दावुनी कळीला गुपित
उमलण्याचे क्षणाक्षणाला .....

एकांत समयीचा.....
माझा तो सखा आरसा.....
दावित होता माझेच
मनोहारी रूप मला

परी पाहून त्या मनोहारी रुपाला
उमगले अजुनी एक सत्य मला
का चिंतित असते अन्
असते कसली चिंता मम माउलिला

वाढत्या वयाची ती किमया
उमलत्या कळीची ती प्रतिमा
दर्पणा परी होत होती त्याची
जाणीव ती मन्मनाला ....

परी नव्हते ते उमलणे
सुखकर....
झेलित त्या नजरांचे वार
असह्य दुष्कर......

वाटले क्षणकाल .....
थांबव रे देवा इथेच हां
काळ सत्वर ...
अणि नकोस रे सांगू ...
सत्य तू ही दर्पणा ...
आवडते परी असह्य ते रे सत्य ....
नकोस सांगू ...सत्य तू दर्पणा ..

सुनील जोशी
१४/१२/२००९

1 comment:

  1. Hi sir,
    kavitecha dongar unch unch hot ahe ani tyla sparsha karayal far ved lagnar ahe. tari aaj kahisa dongar chadhala..anubhavala.karach..suravatilach chan kavitecha zara disla..nhaun gelo tyat..aata ole chimb vhav mhanto..

    ReplyDelete