रवानगी....

आता हे रोजचेच कळवळणे
मग त्याचा खुप त्रास व्हायचा
मला...आणि माझ्यापेक्षा तिला ....
अंमळ जास्तच ....

काकांच्या नजरा...
माझी सुधरती! भाषा ....
आणि कसले कसले ... प्रोब्लेम न...
तिने मग निर्णय घेतला ...
तिच्या आयुष्यातला कठीण निर्णय ....

मग माझी रवानगी हॉस्टल ला केली
पाठवणीचा मुहुर्त! ठरला ....
पाठवताना तिच्या डोळ्यात ....
तिच्या उरात ..खुप दाटून आलं असावं...

दाखवत नव्हती ..वरवर ....
आतून मात्र रडत होती खुप
माझी आई........

ती यायची मला भेटायला
पण हॉस्टल च्या आत येत नव्हती ...
बाहेरच भेटायची ...
आधी आधी दर आठवड्याला यायची...

मग हळु हळु २ आठवडे ..मग महीना
आणि आता बरेच महीने झालेत ...

माझ्या टेबल वर हां फोटो दिसतोय ना
ती माझी आई ....
बिना मेक अप मधली ...माझी आई ...

सुनील जोशी
१९/१२/२००९
क्रमशः