लाचार

दुनिया झोपलेली
पण वस्तीत हालचाल सुरु झालिये

पहाटेच्या पहिल्या पारी
झाकटीतच छिन्नी हातोडयाची खडखड
माणसं राकट ..बाया धडधाकट ....
तान्हुलं झोळीत ..निवांत निपचित

सूर्य चढ़तोय वर वर ..हळुवार ....
काळ्याकभिन्न देहातुन घामाच्या धारा...
अंगावरचं चिरगुट ओलंगच्च ...
आणि ...
स्त्रीत्वाचं लक्षण झाकणार वासन
सतरा ठीकाणी फाटलेलं ....

तान्हुल्याची हालचाल ...
किनरया आवाजातली किरकिर ...
आणि मग वाढत जाणार केकटण ...

दोन शिव्या अर्वाच्य... हासडत ...
तन्हुल्याला घेते उरावर...
नसलेल्या पदराखाली तान्हुलं ....

तान्हुलं ओढ़ते ... जीवाच्या आकांतानी...
लोचुन लोचुन... ओढून .... थकते

जाणारा पथिक ..हौशी...
हसून लोचट पणे बघतो ...
आणि आधीच थीगळ लावलेली चिरगुट
थोडसं अजुन वर सरकवून ...
ती पण लाचार पणे हात समोर पसरते ...
मिळाला रूपया तर तेवढाच खरा ...
मीठ मिर्ची च्या कामाला ....

आणि तिकडे तो राखणदार ....
तिच्या कुंकवाचा धनी
एक पौव्वा लावून ...
निपचित पडलाय ...
अगदी सातवे आसमान पर ....

सुनील जोशी
०१/०७/२००९