दयाल तर होता येइलच ना..

एक महायुद्ध ... विनाश ...सर्वनाश ...
देश बेचिराख ...सर्वत्र दाणादाण ....

घेवुन स्वयंस्फुर्तिने देशाची आण
फिनिक्स पक्षाच्या अभिनिवेशान
राखेतून पुन्हा उभा झाला डौलान
उगवतिचा...बेचिराख झालेला जपान...

कासव गतिंने का असेना .. पण .. नियोजनबद्ध
विकासाची वाट चोखाळल्या जातेय इथेही.......
अगदी त्या दयाल (Robin) पक्ष्यासारखं ...

दूर दूर वरून एक एक काडी गोळा करत
चोचिन नीट जुळवत...........
अपना एक आशियाना बनानेका हां ध्यास

विकासाच्या वाटा चोखाळताना...असाच ध्यास

अब बंगला बना न्यारा
मग एक आस ... सखिच्या कौतुकाची ..
एका प्यार भरया कटाक्षाची........
छाती येतेय अभिमानान फुलून

स्वनिर्मित कलाकृतीचं कौतुक
आम्ही केलेल्या प्रगतिचं कौतुक
आणि मग पुढे जायला येतो उल्हास

एक अनामिक वादळ ...अगदी अचानक...
नष्टचर्याची चाहुल...आशियाना ढह गया...
दयाल अचंभित...स्तिमित..पण हताश नाही झाला
परत सज्ज झालाय एक एक काडी जमवायला

अघोषित युद्ध... कुणाचं? कुणाशी?? काळात नाहीय्ये काहीच
बेचिराख नाही झालो ..पण वणवा पेट्लाय...
दिल्ली , जयपुर , बंगलोर , मुंबई, अहमदाबाद ......
आणि अगदी काल परवा पुण पण ...

सावरावं तर लागेलचं ना... मलाही सावरायचं आहे
मेरा आशियाना फिर बनेगा ..पक्का बनेगा...
आम्हाला अगदी फिनिक्स व्हायची गरज नाहीय्ये
पण दयाल तर होता येइल ना..
पण दयाल तर होता येइलच ना..

सुनील जोशी
१६/०२/२०१०